FastyDNS ورود به پنل

تنظیم DNS روی مودم: یک بار برای همهٔ دستگاه‌های خانه

آموزش تنظیم DNS روی مودم و روتر خانگی (TP-Link، D-Link، هواوی، ZTE و مودم‌های فیبر) تا کنسول، گوشی و کامپیوتر بدون تنظیم جدا از DNS استفاده کنند.

اگر در خانه پلی‌استیشن، ایکس‌باکس، چند گوشی و یک کامپیوتر دارید، تنظیم DNS روی تک‌تک آن‌ها خسته‌کننده است. راه ساده‌تر: DNS را یک بار روی مودم یا روتر بگذارید تا همهٔ دستگاه‌هایی که به آن وصل‌اند، خودکار از همان استفاده کنند.

در این آموزش می‌گوییم تنظیم DNS روی مودم چطور کار می‌کند، در مودم‌های رایج ایران کجا پیدایش کنید، و بعد از تنظیم چه کارهایی لازم است.

چرا DNS را روی مودم بگذاریم؟

  • یک بار برای همه: کنسول، گوشی، تلویزیون هوشمند و کامپیوتر بدون تنظیم جدا از سرویس استفاده می‌کنند.
  • دستگاه تازه هم خودکار: هر دستگاهی که بعداً به وای‌فای وصل شود، همان DNS را می‌گیرد.
  • یک ثبت آی‌پی: همهٔ دستگاه‌های پشت یک مودم یک آی‌پی دارند؛ پس با یک «ثبت آی‌پی» همه کار می‌کنند.

نگران سایت‌های ایرانی هم نباشید: Fasty فقط سرویس‌های تحریم‌شده را از مسیر خودش می‌برد و بقیهٔ اینترنت مثل همیشه مستقیم می‌رود.

قبل از شروع

  1. در پنل یا ربات تلگرام حساب بسازید و پلن یا تست رایگان بگیرید.
  2. با یکی از دستگاه‌های پشت همین مودم وارد پنل شوید و «ثبت آی‌پی» را بزنید.
  3. نام کاربری و رمز صفحهٔ تنظیمات مودم را پیدا کنید. اگر عوضش نکرده‌اید، معمولاً روی برچسب پشت یا زیر مودم نوشته شده است.

ورود به صفحهٔ تنظیمات مودم

در مرورگر یکی از این آدرس‌ها را باز کنید:

  • 192.168.1.1 — بیشتر مودم‌های ADSL و VDSL و مودم‌های اپراتورها
  • 192.168.0.1 — بسیاری از روترهای TP-Link و D-Link

اگر هیچ‌کدام باز نشد، آدرس مودم را پیدا کنید: در ویندوز، Command Prompt را باز کنید و بنویسید ipconfig؛ عدد جلوی Default Gateway آدرس مودم است.

کجا DNS را عوض کنیم؟

در بیشتر مودم‌ها DNS در بخش LAN یا DHCP Server است — همان بخشی که به دستگاه‌های خانه آی‌پی می‌دهد. آنجا دو خانه می‌بینید: Primary DNS و Secondary DNS. هر دو را 62.60.195.79 بگذارید و ذخیره کنید.

مودم‌های ADSL قدیمی TP-Link

در مدل‌های رایجی مثل سری TD-W8961، مسیر این است:

  1. Interface Setup
  2. LAN
  3. DNS Relay: Use User Discovered DNS Server Only

بعد Primary و Secondary DNS را هر دو 62.60.195.79 بگذارید و Save بزنید.

روترهای جدیدتر TP-Link

معمولاً:

  1. Advanced
  2. Network
  3. DHCP Server

مودم‌های D-Link، هواوی، ZTE و مودم‌های فیبر و TD-LTE

منوها از مدلی به مدل دیگر فرق می‌کند. دنبال بخشی با نام LAN، LAN Settings، DHCP یا DHCP Server بگردید و خانه‌های DNS را در همان‌جا پیدا کنید. اگر بخش DNS فقط در تنظیمات WAN (اتصال به اینترنت) بود، همان‌جا هم کار می‌کند؛ مودم خودش آن را به دستگاه‌های خانه می‌رساند.

DNS دوم را هم همین بگذارید. اگر DNS دوم آدرس اپراتور یا گوگل بماند، دستگاه‌ها گاهی سراغ آن می‌روند و تحریم دوباره برمی‌گردد.

بعد از تنظیم: دستگاه‌ها را دوباره وصل کنید

دستگاه‌ها DNS را همان لحظهٔ وصل شدن از مودم می‌گیرند. پس بعد از ذخیرهٔ تنظیم، وای‌فای گوشی‌ها را یک بار خاموش و روشن کنید و کنسول و کامپیوتر را ری‌استارت کنید. اگر قبلاً روی خود دستگاهی DNS دستی گذاشته‌اید، آن تنظیم بر مودم مقدم است؛ یا آن را هم 62.60.195.79 بگذارید یا روی خودکار برگردانید.

اگر مودم اجازهٔ تغییر DNS نمی‌دهد

بعضی مودم‌هایی که اپراتور می‌دهد — مخصوصاً بعضی مودم‌های فیبر و TD-LTE — بخش DNS را قفل کرده‌اند. در این حالت DNS را روی خود دستگاه‌ها بگذارید: PS5 و PS4، ایکس‌باکس، و اندروید، آیفون، سوییچ و ویندوز در صفحهٔ راه‌اندازی.

نکته‌های مهم

  • آی‌پی عوض می‌شود: بیشتر اینترنت‌های خانگی بعد از خاموش و روشن شدن مودم آی‌پی تازه می‌گیرند. اگر سرویس یک‌باره از کار افتاد، از پنل دوباره «ثبت آی‌پی» را بزنید. وقتی آی‌پی تازه هنوز ثبت نشده، گوشی یا کنسول خودش صفحهٔ «ورود به شبکه» را نشان می‌دهد و پنل را باز می‌کند.
  • اینترنت موبایل جداست: تنظیم مودم فقط روی وای‌فای خانه اثر دارد. برای اینترنت موبایل، روی اندروید از DNS خصوصی و روی آیفون از پروفایل پنل استفاده کنید.
  • سرعت و پینگ: بقیهٔ اینترنت خانه مستقیم می‌رود و پینگ بازی‌ها دست نمی‌خورد؛ چرا، در DNS یا VPN برای بازی آنلاین گفته‌ایم.

جمع‌بندی

تنظیم DNS روی مودم ساده‌ترین راه برای خانه‌ای با چند دستگاه است: یک بار Primary و Secondary DNS را روی 62.60.195.79 بگذارید، آی‌پی را ثبت کنید و دستگاه‌ها را دوباره وصل کنید. از آن به بعد، فروشگاه پلی‌استیشن، ایکس‌باکس، لانچرها و بازی‌ها روی همهٔ دستگاه‌های خانه باز است.